- Páginas
- Smial de Hithlum
- STE
- Foro #trivial-de-los-anillos
- HipHopFlash
- Breogán
- Erykah Badu
- La Posada de Mantecona
- Facultade de Xornalismo
- El vicio chapístico
- Vieja Esencia
- Mr.Wiggles
- Zulu Nation
- RockSteadyCrew
- Temple of Hip Hop
- Blogs
- Como ser un beornida y no morir en el intento
- Desbarradas de Akin
- BlackFairy
- A Contraluz
- GreenDeath
- La taberna de Toxo
- Nunca Jamás
- LuiNeL
- Mi otro yo
- Fotos Utópicas
- Utopías
- 03/01/2004 - 04/01/2004
- 04/01/2004 - 05/01/2004
- 05/01/2004 - 06/01/2004
- 06/01/2004 - 07/01/2004
- 07/01/2004 - 08/01/2004
- 08/01/2004 - 09/01/2004
- 09/01/2004 - 10/01/2004
- 10/01/2004 - 11/01/2004
- 11/01/2004 - 12/01/2004
- 12/01/2004 - 01/01/2005
- 01/01/2005 - 02/01/2005
- 02/01/2005 - 03/01/2005
- 03/01/2005 - 04/01/2005
- 04/01/2005 - 05/01/2005
- 05/01/2005 - 06/01/2005
- 06/01/2005 - 07/01/2005
- 07/01/2005 - 08/01/2005
- 08/01/2005 - 09/01/2005
- 09/01/2005 - 10/01/2005
- 10/01/2005 - 11/01/2005
Diario de una guerrera nubia.
15.1.05
Atención señores viajeros destino Fangorn
Din don diiin:
Amanbus se complace en informarles de que en el Viaje se cuecen cambios. Por influencias énticas (que no étnicas)los cambios serán lentos y puede que no sean apreciables en mucho tiempo. Pero por nuestra parte tenemos... ¿cómo era esa palabra tan de moda? Ah, sí,eso: tenemos talante, talante de cambio. No sólo cambios estéticos (que nos llevarán su tiempo, porque estamos en pañales en esto del diseño web) sino también de contenidos. Vamos a retomar las ideas iniciales y tratar de, ahora sí, llevarlas a buen puerto.
A ver que ocurre. Por lo de ahora vamos con calma.
Disfruten de la visita al Bosque y no olviden: Nunca apresurarse!
Desde Amanbus queremos darles las gracias por su atención, atención que sin duda no nos merecemos. El Viaje continúa.
Din don diiiiiin!
|
Amanbus se complace en informarles de que en el Viaje se cuecen cambios. Por influencias énticas (que no étnicas)los cambios serán lentos y puede que no sean apreciables en mucho tiempo. Pero por nuestra parte tenemos... ¿cómo era esa palabra tan de moda? Ah, sí,eso: tenemos talante, talante de cambio. No sólo cambios estéticos (que nos llevarán su tiempo, porque estamos en pañales en esto del diseño web) sino también de contenidos. Vamos a retomar las ideas iniciales y tratar de, ahora sí, llevarlas a buen puerto.
A ver que ocurre. Por lo de ahora vamos con calma.
Disfruten de la visita al Bosque y no olviden: Nunca apresurarse!
Desde Amanbus queremos darles las gracias por su atención, atención que sin duda no nos merecemos. El Viaje continúa.
Din don diiiiiin!
14.1.05
Quitade as vosas sucias mans de Manoel Antonio!
É a miña media laranxa poética, entendémonos á perfección: el compréndeme a min, eu compréndoo a el. E din que iso é dificil: "Manoel Antonio é o escritor máis complexo da poesía galega" bla bla bla, bla bla. Para min é simplemente o mellor.
Desde este pequeno recuncho fago un chamamento de redescubrimento do grande poeta de Rianxo. Non sei por qué pero parece ser o noso grande esquecido.
ANACOS
...Que non nos abandoa
namentras vivimos
Pero que doi.
Pol-a corredoira
a tombos
a voz d'o carreteiro
vai soneando:
Ei boi...!
Algo d'as estrelas
ó escintilear
ten algo de seu posto n-os bois.
Algo d'as palabras
graba-se n-o vento
Sempre e mais dispois.
SÓS
Fomos ficando sós
o Mar o barco e mais nós.
Roubaron-nos o Sol
O paquebote esmaltado
que cosía con liñas de fume
áxiles cadros sin marco
Roubaron-nos o vento
aquel veleiro que se evadeu
pola corda floxa d´o horizonte
Este oucéano desatracou d´as costas
e os ventos d´a Roseta
ourentaron-se ao esquenzo
As nosas soedades
veñen de tan lonxe
como as horas d´o reloxe
Pero tamén sabemos a maniobra
d´os navios que fondean
a sotavento d´unha singladura
N-o cuadrante estantío d´as estrelas
ficou parada esta hora:
O cadavre d´o Mar
fixo do barco un cadaleito
Fume de pipa Saudade
Noite Silenzo Frio
E ficamos nós sós
Sin o Mar e sin o barco
nós.
Sei que son os coñecidos, pero para toda esa xente que non o coñece é un bo xeito de comezar. Non me deixa o blog mante-los recursos tipográficos, principalmente os sangrados que son de tanta importancia dentro da concepción da poesía de Manoel Antonio. Mais nada podo facer.
Bikiños da Guerreira.
|
Desde este pequeno recuncho fago un chamamento de redescubrimento do grande poeta de Rianxo. Non sei por qué pero parece ser o noso grande esquecido.
ANACOS
...Que non nos abandoa
namentras vivimos
Pero que doi.
Pol-a corredoira
a tombos
a voz d'o carreteiro
vai soneando:
Ei boi...!
Algo d'as estrelas
ó escintilear
ten algo de seu posto n-os bois.
Algo d'as palabras
graba-se n-o vento
Sempre e mais dispois.
SÓS
Fomos ficando sós
o Mar o barco e mais nós.
Roubaron-nos o Sol
O paquebote esmaltado
que cosía con liñas de fume
áxiles cadros sin marco
Roubaron-nos o vento
aquel veleiro que se evadeu
pola corda floxa d´o horizonte
Este oucéano desatracou d´as costas
e os ventos d´a Roseta
ourentaron-se ao esquenzo
As nosas soedades
veñen de tan lonxe
como as horas d´o reloxe
Pero tamén sabemos a maniobra
d´os navios que fondean
a sotavento d´unha singladura
N-o cuadrante estantío d´as estrelas
ficou parada esta hora:
O cadavre d´o Mar
fixo do barco un cadaleito
Fume de pipa Saudade
Noite Silenzo Frio
E ficamos nós sós
Sin o Mar e sin o barco
nós.
Sei que son os coñecidos, pero para toda esa xente que non o coñece é un bo xeito de comezar. Non me deixa o blog mante-los recursos tipográficos, principalmente os sangrados que son de tanta importancia dentro da concepción da poesía de Manoel Antonio. Mais nada podo facer.
Bikiños da Guerreira.